Bazen gitmek istiyor insan çok uzaklara...

Bazen gitmek istiyor insan çok uzaklara...

İleti KaIp » Cum Tem 07, 2017 11:59 am

Susuyorum Artık



Ne keyifle okuduğum şiirler ezberimde, 
Ne de bağıra çağıra söylediğim şarkıların sözleri. 
Dalgın gözlerle,yürüdüğüm caddelerde kayboluyorum… 
Sonsuz bir inatla sarıldığım radyodan gelen o harika melodilerinde tadı yok. 
Peki ya o yağmurda, iliklerime kadar ıslanmalarımı kim çaldı benden? 
Bilmiyorum! 
Susuyorum artık… 
Sustukça susuyorum. 
Sustukça, üzerime gelen insanlardan kurtarmak için ruhumu,
Suskunluğuma sarılıyorum. 
Ama yine de saplanıyor yüreğime bazı kelimeler. 
Bazıları da acıtıyor üstelik… 
Sessiz geceler benim için sığınılan bir liman sanki.
Kendimi bulup bulup kaybettiğim karanlıkta, 
Şöyle bir uğradığım kelime hazinem de bir anlam ifade etmiyor.
Düşünüyorum da,bu güne kadar hep; gibi yazmışım, 
Gibi okumuşum, gibi söylemişim ve en önemlisi; gibi sevmişim… 
Elbette hiçbir şey, ben ol deyince olmaz. 
Bunu biliyorum ama zaman da geçiyor hızla. 
Tükenmez sandığım bütün sözler bitiyor ve 
Ben de yavaş yavaş tükeniyorum… 
Onca yıldan sonra; 
Hayata dair ne kaldı ki elimde? 
Kocaman bir hiç! 
Öyleyse neden bunca çaba, neye bunca isyan… 
Öyle anlamsızki yaşadığım hayat. 
Her şey az sonra gerçekleşecekmiş gibi duruyor, 
Elimi uzatıyorum tutmak için, kayboluyor. 
Benim dışımda kopuyor bütün kıyametler 
Ve ben kendime uyan bir kıyamet beğenmiyorum… 
Kalbime bir kurşun sıkacak gönüllü katilimi arıyorum 
Ya da yüreğime su serpecek elin sahibini… 
Toprağa ateşi düşürecek, 
Denizi yakamozlarla süsleyecek sesin sahibini… 
Artık basit şeyler bekliyorum yaşamdan. 
Örneğin, kimselerin bilmediği sırlarım olmalı ölürken… 
Kimselerin gitmediği sokaklarım olmalı… 
İçimi kanatan özlemlerle yaşlanıp, 
Sonra da sessizce gitmeliyim bu dünyadan. 
İşte yine susuyorum; 
Siyah bir geceye dönüyor her anım 
Ve okuduğum her şiir kanatıyor yaralarımı. 
İçimdeki çocuk ölüyor… 
Yalancı gülümseyişlerle beni ciddiyete çağıran insanları da önemsemiyorum. 
Elimden kayıp gidenlerden korkmadığımı bilmiyor ki hiç biri… 
Ve ben tüm bu savaşa, 
Bu isyanlara 
Bu karanlığa ses çıkartamayarak yine susuyorum.
Artık acımıyor canım tüm bu hain yaralarıma rağmen. 
Umut,yaralı bi güvercinin kanatları altında ölürken. 
Ben ölümlerden ölüm 
Sevdalardan, sevda seçemeden, 
Son nefesimi,
Sana gönderiyorum...



Bazen gitmek istiyor insan çok uzaklara. İçine attıklarının silinmesi için. Aklının durulup, yüreğinin dinlenmesi için. Ve varlığıyla mutlu edemediği insanların, yokluğunda kıymetini bilmesi için. Bazen mesafeye ihtiyaç duyuyor insan, tekrar kendine gelebilmesi için...


Kalp


 


Bu mesaj için KaIp adlı kullanıcıya teşekkür edenler: 3
ZuLfe- (Cum Tem 07, 2017 9:00 pm) • FlawLess- (Cum Tem 07, 2017 7:55 pm) • Efe (Cum Tem 07, 2017 3:22 pm)
Değerlendirme: 12%
 

KaIp
 
İleti: 213
Kayıt: Pzr Şub 15, 2015 7:46 am
Ettiği teşekkür: 196
Aldığı teşekkür: 542

Paylaşmak İstediklerim

Kimler çevrimiçi

Bu forumu görüntüleyenler: Kayıtlı kullanıcı yok ve 0 misafir

cron