Ve Ben Hep Yanlış Kişileri Sevmişim...

Ve Ben Hep Yanlış Kişileri Sevmişim...

İleti KaIp » Per Mar 19, 2015 9:15 am

Ve  Ben Hep Yanlış Kişileri Sevmişim



Ben hep, yɑnlış ders kitɑbını okulɑ götürdüm. Yɑnlış bölümü seçtim, yɑnlış zɑmɑndɑ yɑnlış yerde oldum. Yɑnlış şıklɑrı işɑretledim, yɑnlış otobüse bindim, yɑnlış durɑktɑ indim. Ben hep yɑnlış şɑrkıyı dinledim, yɑnlış kɑldırımlɑrdɑ yürüdüm ve yɑnlış kɑlplerde ɑşk ɑrɑdım. Ben sık sık yɑnlış zɑmɑndɑ sustum, yɑnlış zɑmɑndɑ konuştum.Yɑnlış kıyɑfeti giyindim, yɑnlış mevsimde güneş bekledim. Ben bir de yɑnlış kişiyi sevdim.. En güzel yɑnlışımdı, şimdi onu ɑcı olɑrɑk geri ödüyorum... Sevdiğim insɑnlɑrı teselli etmek için yüzlerce kelime buluyorum. Kendimi teselli edecek tek kelime bulɑmɑzken. Hɑyɑt gɑriptir, eğer bir şeye ihtiyɑcınız vɑrsɑ o şey ɑslɑ sizin olmɑz.  Hɑyɑtın kurɑlı budur, zɑten hɑyɑt olmɑsı gerektiği gibi değil olduğu gibidir.


“Kimi ya da neyi sevdiysem en az onunla vakit geçirebildim. Hiçbir şeyi ya da hiç kimseyi doya doya, tadını çıkara çıkara sevemedim. Elimden alınır ya da kaybederim korkusu içimden gelenlerin bir adım önündeydi hep. Çok sonra anladım ki ben aslında sahip olduğumu zannettiğim tüm sevdiklerimi en baştan kaybettim..”


Kimi sevsem,onun hep uzakta bir sevdiği vardı,unutamadığı ilk aşkı ya da onu terk edip giden sevgilisi…Kimi derinden sevsem,o bir başkasını derinden hatırlardı.Öylesine çok sevdim ki onları,başkalarına duydukları sevgileri anlatmalarını sessizce, içim acıyla kanayarak dinledim.Beni yitirmekten hiç korkmadılar; çünkü onlara göre fazla iyiydim;bu yüzden ilk anda vazgeçilebilirdi benden.Beni terk edenlerden tek bir dileğim olurdu."Ne olur, bir daha beni aramayın !Çünkü ben kolay unutamıyorum.Çünkü ben size duyduğum o akıl dışı aşk yüzünden keder bahçemi dağıtıyorum. Çocukluğumun o güzel bahçesini”böyle derdim onlara ama yine de ararlardı beni…Soluksuz ve umutsuz kaldığı bir gecede mutlaka akıllarına ben gelirdim…O, yedek sevgili !…


Nasıl anlatsam? En çok konuştuğun kişinin, daha sonraları hiç konuşmadığın kişi olması, Hayatın sana oynadığı en berbat filmin, en can alıcı sahnesidir."Aşk acıtmaz. Asıl acıtan, yanlış kişiyi sevmektir."


Bir süre sonra hissetmemeye başlıyorsun mesela.Ne olursa olsun düşmeyeceğini,kim olursa olsun seni düşüremeyeceğini anlıyorsun.Katlanamam dediğin şeylere katlanıyorsun.İnsanları ve söylediklerini o kadar çok umursamıyorsun ki bir süre sonra. Tepki bile vermiyorsun.Kimseye bel bağlamamayı öğreniyorsun.Birileri ölse bile bir şey hissetmeyeceğini düşünüyorsun.O çok sevdiğin,çok bağlandığın insanı birileri sahiplense de ağlamıyorsun,gitse de ağlamıyorsun.Değer verdiğin şeyleri kaybedince içinden hiçbir şey kopmuyor mesela.En kötüsü de bir şeylerden,birilerinden nefret bile edemiyorsun.Boş gözlerle olan biteni izleyip arkanı dönüp gitmeyi öğreniyorsun.


Bizi hayatından çıkaranlar için bir ömür yas tutamayız. Hayatın boyunca uğruna acı çekmeye değecek biri olsa gitmezdi zaten. Çünkü senin ruhuna dokunamayan anlamaz acını, anlamak istemez. Umrunda değilsindir çünkü. Umrunda olmadığın biriyse gözyaşına hiç değmez. Bir anda unutmak elbette mümkün değil, önemli olan bunu kabullenmek. Buna alışmak... Kim nerede mutluysa, huzurluysa orada olsun. Ölenle ölünür de gidenle gidilmez bazen... Ne yapalım; canımız sağolsun..




Bu mesaj için KaIp adlı kullanıcıya teşekkür edenler: 5
HaYaT_FiLM (Çar Mar 25, 2015 11:25 am) • derdedlamin (Pzr Mar 22, 2015 11:09 pm) • Hacegan__ (Cmt Mar 21, 2015 4:57 pm) • gokyuzum2 (Cmt Mar 21, 2015 8:31 am) • NevBahar_ (Per Mar 19, 2015 6:36 pm)
Değerlendirme: 20%
 

KaIp
 
İleti: 213
Kayıt: Pzr Şub 15, 2015 7:46 am
Ettiği teşekkür: 196
Aldığı teşekkür: 542

Re: Ve Ben Hep Yanlış Kişileri Sevmişim...

İleti Hacegan__ » Pts Mar 23, 2015 5:12 pm

BİRTEK SEVGİ Sevdiğiniz zaman yalnız değilsiniz artık. Hiç karşılık gözetmeden verin verebildiğiniz kadar, SEVGİ vermekle tükenmez. Aksine hiç ummadığınız bir zamanda büyür, çoğalır ve size doğru akan bir ırmak olur. Akşam üzeri batan güneşe değil, sabah tüm ihtişamı ile doğan güneşe bakalım. Batan güneş bize yalnız ulaşamadığımız umutları bırakmıştır. Ama doğan güneş bize yepyeni umutlar ve yepyeni bir yaşam göstermektedir. DÜN Sonbaharın sararmış yapraklarında tünemektedir. Bugün İlkbaharın filizlerinde ve çiçeklerindedir. Dün ölümün kucağındadır: BUGÜN yaşama gülümsemektedir. Ölüler yürüyemezler ama diriler koşabilirler. Yürüyemeyenler değil koşabilenler mutluluğa erişebilirler. Sonbaharın yaprakları yerlere düşerler; İlkbaharın filizleri göklere yükselirler. Dün ölüdür. Bugün yaşamdır. Toprak ölüyü çürütür ama yaşam küçücük bir tohumu koskoca bir çınar yapar. Dünü bırakmadan bu günü yüceltemeyiz. BUGÜNÜ DÜNÜN ÜZERİNE DEĞİL, BUGÜNÜN TEMELLERİ ÜZERİNE OTURTMAK ZORUNDAYIZ. Bir tek “SEVGİ “ olacak yaşam denen bunca telaştan arta kalan.


Bu mesaj için Hacegan__ adlı kullanıcıya teşekkür eden:
KaIp (Sal Mar 24, 2015 7:38 pm)
Değerlendirme: 4%
 

Hacegan__
Yetkili
 
İleti: 726
Kayıt: Per Oca 12, 2012 1:23 am
Ettiği teşekkür: 711
Aldığı teşekkür: 1451


Paylaşmak İstediklerim

Kimler çevrimiçi

Bu forumu görüntüleyenler: Kayıtlı kullanıcı yok ve 0 misafir

cron